Babette: ''Mama zei dat we hier mochten spelen', zeiden deze kinderen toen ze voor mijn deur stonden'

In dit artikel:

Babette heeft op maandag vrij en bood haar buurvrouw aanvankelijk aan om af en toe op haar zoons Tim (8) en Cas (6) te passen als die echt geen andere opvang kon regelen. Haar buurvrouw maakte daar echter al snel een vaste gewoonte van.

Zonder vooraf iets te vragen stuurde ze de jongens twee maandagen achter elkaar naar Babette. De kinderen stonden onverwacht met hun schooltassen voor de deur en zeiden dat hun moeder had gezegd dat ze daar mochten spelen. Babette liet hen binnen, omdat ze hen niet op straat kon laten staan en dacht dat haar buurvrouw misschien haast had gehad. De eerste keer accepteerde ze de situatie nog, maar de week erna had ze zelf plannen.

Toen Babette haar buurvrouw hierover berichtte, reageerde die alsof de opvang vanzelfsprekend was. Ze bedankte Babette als haar ‘redding op maandag’. Later vroeg ze zelfs waarom de jongens niet opnieuw naar Babette konden, omdat die toch thuis was. Babette maakte duidelijk dat thuis zijn niet betekent dat ze beschikbaar is: ze gebruikt haar vrije dag voor afspraken, huishoudelijke zaken en tijd met haar eigen dochter van zes. Bovendien vraagt de zorg voor drie kinderen meer aandacht dan de opvang van één extra kind.

Babette wil haar buurvrouw best blijven helpen, maar alleen na voorafgaand overleg. Ze moet de mogelijkheid hebben om nee te zeggen als ze andere plannen heeft of geen zin heeft in drie kinderen om zich heen. Voor haar is een incidentele gunst veranderd in een ongevraagde, wekelijkse oppasregeling. Daarom zal haar buurvrouw voortaan eerst moeten vragen of de opvang uitkomt.