Anouk: 'We keken geshockeerd toe hoe de moeder het oor van haar peuter schoon likte'

In dit artikel:

Anouk, getrouwd met Erwin en moeder van vier dochters (11, 10, 8 en 5), beschrijft in een luchtige column hoe het opvoeden vol onverwachte, soms vieze maar meestal grappige situaties zit. Recent werd zij met haar dochters geconfronteerd met een peutermoeder in een ijssalon die de slagroom van het oor van haar kind aflikte — een tafereel dat Anouk en haar kinderen zowel verbaasde als geamuseerd.

Ze blikt terug op eigen kleinteilanden van ongemak: het wegvegen van etensresten met een speekselvinger, vieze luiermomenten die soms zelfs foto-waardig leken, en een kleuter met zeer ernstige waterpokken en een keer krentenbaard die ze liever weinig liet zien. Die voorbeelden illustreren hoe dichtbij ouders hun kinderen staan en hoe sommige grensoverschrijdende handelingen daardoor normaler lijken dan bij vreemden.

Tegelijk erkent Anouk dat die tolerantie verandert naarmate kinderen ouder worden: dingen die vroeger schattig leken, zoals een grote snottebel of overdadig spuug, roepen nu minder genegenheid op. Ook is de affectie tweerichtingsverkeer; haar dochters vinden sommige gewoonten van haar, zoals nagelbijten, juist walgelijk.

De kern van haar verhaal is dat het gezinsleven zowel vertrouwdheid als een gedeelde onverschilligheid tegenover ‘vies’ gedrag met zich meebrengt. Ze sluit af met een milde, niet-veroordelende houding tegenover andere ouders die op hun eigen manier handelen — een erkenning dat ouderinstinct en praktische keuzes vaak leiden tot onverwachte oplossingen.

Extra context: waterpokken en krentenbaard zijn veelvoorkomende kinderziekten; ouders reageren daarop verschillend, van praktische verzorging tot wegkijken, afhankelijk van wat haalbaar en draaglijk is voor het gezin.