Anouk: 'Mijn dochter dacht haar eigen haar wel te kunnen knippen. En nee, niet de kleuter maar de puber'

In dit artikel:

Anouk, getrouwd met Erwin en moeder van vier dochters — Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5) — beschrijft een typisch chaotisch maar liefdevol gezinsscenario rond een kappersbezoek. Wat begon als een routineafspraak bij de kinderkapper liep spaak omdat de jongste in een duur autostoeltje (bedoeld voor peuters tot circa 3 jaar) heen en weer zat te draaien en de kapster en haar collega ongerust maakte. Tijdens het knippen shadowde de kleuter de kapster zo gretig dat die nogal gespannen raakte, wat uiteindelijk leidde tot een ongelijke knip aan de achterkant bij de oudste dochter. De chagrijnige collega moest bijspringen om het weer recht te krijgen.

Na het gedoe in de salon duurde het uitzoeken van een snoepje nog eens tien minuten, en Anouk had geen zin om direct een nieuwe afspraak te plannen. Haar oudste, kennelijk ongeduldig om naar de kapper te kunnen, nam vervolgens zelf de schaar en knipte haar lange lokken. Gelukkig bleef het bij een ingreep die niet dramatisch was — er bleef voldoende haar over — maar het was wel een paniekerige situatie voor Anouk, die zich meteen zorgde maakte over wat er had kunnen gebeuren als de kleuter met de schaar had gespeeld.

Uiteindelijk belde Anouk haar eigen kapper en kon ze, ondanks dat er online pas over twee maanden plek was, via de telefoon al in het weekend terecht. Voor de nabehandeling betaalde ze rond de €50 en het haar van haar dochter is weer recht geknipt. Anouk sluit met de gedachte dat ze zelf nooit haar eigen haar zou knippen, en zet een herkenbaar plaatje neer over de onvoorspelbaarheid van opvoeden: improviseren, snelle oplossingen zoeken en af en toe een kleine crisis.

Kort extra context: kinderen groeien uit kinderkappers, geduld en goede afspraken zijn vaak lastig; een telefoontje kan soms sneller resultaat geven dan online boeken.