Anouk: 'Ik durf het bijna niet te vertellen, want dit is erg. Echt heel erg'

In dit artikel:

Anouk, getrouwd met Erwin en moeder van vier dochters (Aurélie 11, Emeline 10, Vieve 8 en kleintje Lilou 5), vertelt openlijk over een pijnlijk ouderschapsfoutje: haar kleuter heeft ernstige tandbederf en moet onder narcose meerdere kiezen laten trekken, een wortelkanaalbehandeling krijgen en kronen op de overgebleven kiezen. De ingreep staat gepland nadat jarenlang gaatjes onopgemerkt of onbegrepen zijn gegroeid.

Volgens Anouk spelen meerdere oorzaken mee. Haar dochter had al van jongs af aan een hekel aan tandenpoetsen; uit overwegingen van rust en zelfstandigheid liet Anouk haar vaak zelf poetsen en voerde de controle niet consequent uit. De tandarts zag het kind sinds tweejarige leeftijd, maar kreeg meestal geen open mond te zien en stelde uit. Daarnaast noemt Anouk het veelvuldige eetgedrag van haar kleuter—meermaals per uur eten in plaats van maximaal zeven momenten per dag—langdurige nachtelijke borstvoeding, een suikerrijk dieet en een voorkeur voor één merk tandpasta als factoren die bijdroegen aan het probleem.

Anouk uit groot schuldgevoel en angst: ze huilt bij de gedachte aan de narcose en maakt zich zorgen over pijn, beperkingen tijdens eten, blijvende tandartsangst en het uiterlijk van haar dochter na de behandeling. De kleuter zelf reageert verrassend luchtig en ziet het bezoek van de tandarts als kans op een bezoek van de tandenfee. Anouk wil haar daarna troosten met extra aandacht en cadeaus, maar erkent dat dat het verzuim in preventieve zorg niet ongedaan maakt.

Voor lezers die context willen: ernstige gaatjes bij jonge kinderen ontstaan vaak door frequente suikerinname, nachtvoeding en onvoldoende poetsen; behandeling onder narcose is soms noodzakelijk bij uitgebreide schade of wanneer een kind niet stil kan liggen. Anouk sluit met de realisatie dat structureel twee keer per dag poetsen, toezicht en minder suiker cruciaal waren geweest—lessen die ze nu in pijnlijke ervaring heeft moeten leren.