Amira: 'Mijn zoon mag ineens niet meer op een kinderfeestje komen, zonder enige uitleg'

In dit artikel:

Amira, moeder van zoon Zane en een dochter, beschrijft hoe haar intensieve, luidruchtige en directe negenjarige onlangs teleurgesteld thuis kwam omdat een kinderfeestje waar hij enthousiast over was geweest ineens achteraf al was geweest — en hij niet was uitgenodigd. Het misverstand ontstond toen Amira met een buurvrouw en diens zoon van school naar huis liep; de buurvrouw suggereerde in het gesprek dat Zane welkom was op het naderende feestje, waarop Zane de rest van de dag opgewekt was. Later bleek dat het feest de dag ervoor plaatsvond en dat Zane nooit op de gastenlijst stond.

Amira voelde zich boos en verward: had zij het gesprek verkeerd geïnterpreteerd, of had de jarige vriend hem alsnog van de lijst gehaald? Ze begrijpt dat kinderen zelf mogen beslissen wie ze op hun feestje willen, maar vindt het pijnlijk dat daarover geen uitleg of even een berichtje gevolgd is. Hoewel ze de buurvrouw sindsdien meerdere keren sprak, kreeg ze geen toelichting; Amira twijfelt of ze het ter sprake moet brengen, uit angst wrokkig over te komen. Gelukkig lijkt Zane het inmiddels te zijn vergeten.

Het verhaal illustreert hoe kwetsend uitsluiting op jonge leeftijd kan zijn en hoe kleine communicatiehandelingen van ouders (een kort appje of uitleg) veel onbegrip en verdriet kunnen voorkomen. Amira probeert begrip te houden voor de positie van andere ouders, maar mist wel de sociale finesse waarmee zo’n situatie volgens haar had kunnen worden opgelost.