Als je kind een eetstoornis heeft: 'Soms herkende ik mijn eigen kind niet meer'

In dit artikel:

Toen Daan, destijds 10 jaar, eind 2019 steeds kouder werd, buikpijn kreeg en ineens niet meer wilde eten, sloeg zijn moeder Milou alarm. Na doorverwijzing door de huisarts stelde een kinderarts in het ziekenhuis vast dat de jongen ernstig ondergewicht had en mogelijk een eetstoornis. Uit een MRI bleek niets anders aan de hand, waarna een diëtist en later ook psychologische hulp werden ingezet.

De situatie escaleerde snel: Daan viel verder af, moest dagelijks gecontroleerd worden op gewicht, hartslag en temperatuur en kon tijdelijk niet meer naar school of voetbal. Thuis draaide alles om vaste eetmomenten, omdat hij onder geen beding verder mocht afvallen. Volgens Milou was het een zwaar gevecht tegen de ziekte, die haar zoon dwangmatig liet handelen en hem ook mentaal uitputte.

Juist doordat het gezin snel een behandelteam kreeg en de coronalockdown voor rust en structuur zorgde, begon Daan langzaam te herstellen. Na enkele maanden kon hij terug naar school en voor de zomer was de eetstoornis overwonnen. Milou zegt dat haar zoon er nu fysiek en mentaal stabiel uit is gekomen en weer zonder dwanggedachten eet en geniet van eten.