Alleenstaande moeder Saartje (32) brengt haar baby ieder weekend naar haar ouders: 'Het is extreem vermoeiend' 

In dit artikel:

Saartje (32) wilde al langer moeder worden en besloot op haar dertigste het alleen te proberen met hulp van een donor. Nu is ze de moeder van een zes maanden oude baby en ervaart ze het ouderschap als “liefdevol, ja, maar ook extreem vermoeiend.” Het dagelijkse ritme van voeden, verschonen, troosten en proberen te slapen eist veel van haar energie.

Om het vol te houden heeft ze een praktisch systeem: ieder weekend brengt ze de baby naar haar ouders. Die vaste adempauze gebruikt ze om bij te slapen, sociale contacten te onderhouden of simpelweg op te laden. Hoewel ze soms schuldgevoelens voelt, zegt ze dat die rust haar juist een betere moeder maakt; hulp accepteren is voor haar geen luxe maar een noodzakelijkheid om niet “op haar tandvlees” te lopen.

Saartje benadrukt dat het overleven van het eerste jaar als alleenstaande ouder vaak betekent dat je steun moet toelaten. Haar ouders voelen zich blij als ze hun kleinkind zien en dat biedt haar extra zekerheid over de zorg van het kind terwijl zij herstelt. Voor privacy is een schuilnaam gebruikt; de redactie kent haar echte naam. Het verhaal illustreert de combinatie van vreugde en zware belasting in het vroege ouderschap en het belang van een betrouwbaar netwerk.