Alexandra: 'Ja, ik krijg een vijfde kind. En nee, ik hoef je oordeel niet'

In dit artikel:

Alexandra, getrouwd en moeder van vier zoons, was blij toen ze ontdekte dat ze opnieuw zwanger was. Toch zag ze op tegen de aankondiging van haar vijfde zwangerschap, omdat mensen bij haar vorige zwangerschappen al verbaasd en soms veroordelend hadden gereageerd. Zo werd er gevraagd of ze soms katholiek was geworden en of ze haar grote gezin wel bewust had gepland.

De meeste mensen feliciteerden haar, maar maakten ook opmerkingen over de kosten van vijf kinderen en vroegen of de baby eindelijk een meisje zou worden. Toen Alexandra het geslacht bekendmaakte en bleek dat ze inderdaad een dochter verwachtte, veranderde de toon. Sommigen leken daarmee een rechtvaardiging te hebben gevonden voor de komst van het vijfde kind, alsof een gezin pas compleet was dankzij een meisje. Ook online spraken mensen zich ongevraagd uit over de toekomstige verhouding tussen de baby en haar broers.

De opmerkingen maakten Alexandra onzeker. Ze vroeg zich af of vijf kinderen te veel waren en of een extra kind haar huwelijk onder druk zou zetten. Haar man hielp haar de reacties in perspectief te zien: mensen oordeelden vooral vanuit wat zij zelf niet zouden aankunnen, niet vanuit kennis over hun gezin. Alexandra besloot de negativiteit niet langer persoonlijk te nemen. Tegen ongepaste vragen reageert ze nu met een neutrale blik en een ongemakkelijke grap, bijvoorbeeld over hun plezier in seks of over hoeveel kinderen ze nog kunnen krijgen. Dat haalt volgens haar de lading van de opmerkingen af en zorgt vaak voor gelach.