6 gewoonten van kinderen die zich emotioneel niet gezien voelen, volgens een psycholoog

In dit artikel:

Kinderen kunnen zich emotioneel niet gezien voelen, ook wanneer hun ouders veel van hen houden en goed voor hen willen zorgen. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer gevoelens weinig erkenning krijgen of wanneer er thuis weinig ruimte is om emoties te bespreken. Volgens psychologen kunnen daar gewoonten uit voortkomen die ook later in het leven zichtbaar blijven.

Een eerste mogelijk signaal is dat een kind zich moeilijk openstelt en verdriet of zorgen liever voor zichzelf houdt. Ook snel opgeven na een tegenslag kan ermee samenhangen: zonder emotionele steun en aanmoediging kan een kind minder vertrouwen ontwikkelen in het omgaan met moeilijke situaties. Daarnaast kunnen kinderen die bang zijn niet begrepen te worden moeite hebben om grenzen aan te geven. Ze zeggen vaak ja, passen zich aan en zetten hun eigen behoeften opzij.

Een sterke behoefte om iedereen tevreden te houden kan eveneens wijzen op onzekerheid. Het kind kan denken verantwoordelijk te zijn voor de stemming van anderen en conflicten willen voorkomen. Verder kunnen voortdurende zelfkritiek en uitspraken als dat iets toch niet lukt, het gevolg zijn van een gebrek aan bevestiging. Tot slot kan een kind dat weinig ruimte krijgt voor eigen voorkeuren onzeker worden over keuzes en steeds afwachten wat anderen vinden.

Deze gedragingen hebben niet automatisch emotionele verwaarlozing als oorzaak; temperament, faalangst en andere omstandigheden kunnen ook een rol spelen. Ouders kunnen helpen door gevoelens serieus te nemen, ernaar te vragen en duidelijk te maken dat verdriet, boosheid en teleurstelling mogen bestaan. Aanmoediging, waardering voor inzet en ruimte om zelf keuzes te maken of grenzen te oefenen versterken het zelfvertrouwen. Een kind hoeft bovendien niet verantwoordelijk te zijn voor het humeur van anderen en mag fouten maken zonder daardoor minder geliefd te zijn.