5 gewoontes die verraden dat je als kind emotioneel iets hebt gemist

In dit artikel:

Ouders kunnen oprecht van hun kind houden en toch niet altijd de emotionele aandacht, bevestiging of steun bieden die het nodig heeft. Volgens psychologen kan zo’n tekortwerking later nog zichtbaar zijn, zonder dat dit automatisch betekent dat sprake was van emotionele verwaarlozing of dat ouders niet van hun kind hielden.

Bolde noemt vijf mogelijke gewoontes die hiermee samenhangen. Zo kunnen volwassenen overdreven dankbaar reageren op gewone attenties, omdat persoonlijke aandacht vroeger niet vanzelfsprekend was. Ook kunnen ze een partner kiezen die liefde toont op een vertrouwde, maar emotioneel beperkte manier. Psycholoog Joanne Bagshaw legt uit dat mensen die vroeger moeilijk leerden herkennen of uitspreken wat ze nodig hadden, zich later kunnen vastklampen aan bekende relatiepatronen.

Verder kunnen zij moeite hebben om eigen voorkeuren en verlangens te ontdekken, vooral wanneer er vroeger weinig naar hun mening werd gevraagd. Oprechte belangstelling voor hun gevoelens kan ongemakkelijk aanvoelen als emotionele gesprekken in het gezin vooral tot kritiek, adviezen of ouderlijke zorgen leidden. Tot slot kan de overtuiging ontstaan dat liefde en waardering eerst verdiend moeten worden met goede prestaties, waardoor complimenten, rust of onvoorwaardelijke genegenheid lastig te accepteren zijn.

Een herkenbaar gedragspatroon is op zichzelf geen diagnose. De signalen kunnen wel helpen nadenken over wat iemand in de jeugd nodig had en mogelijk heeft gemist. Wie dit bij zichzelf herkent of het ouderschap anders wil aanpakken, kan baat hebben bij een gesprek; professionele hulp kan ondersteunen wanneer oude patronen veel invloed hebben.